Dokumenty szkolne

 

 

Standardy Ochrony Dzieci w Szkole Podstawowej

Nr 2 im. Gajdosza Jana Sikory w Koniakowie
 

Dokument obowiązuje od 24 stycznia 2024r

Podstawy prawne działań w obszarze ochrony dzieci przed krzywdzeniem

1. Ustawa z dnia 9 marca 2023r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023r. poz. 535). Przepisy weszły w życie 22 czerwca 2023r.
2. Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2023, poz. 289).
3. Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (Dz. U. z 2023r. poz. 1606).
4. Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy — Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2023 poz. 1606).

Preambuła

Standardy ochrony dzieci przed krzywdzeniem to zbiór zasad, które pomagają tworzyć bezpieczne i przyjazne środowisko w szkołach, przedszkolach i innych placówkach działających na rzecz dzieci. W placówce, która spełnia standardy ochrony dzieci:

• • nie pracują osoby mogące zagrażać bezpieczeństwu dziecka,
  • wszyscy pracownicy wiedzą, jak rozpoznawać symptomy krzywdzenia dziecka oraz jak podejmować interwencję w przypadku podejrzenia, że dziecko jest ofiarą przemocy -
    w placówce lub w rodzinie,
  • wszystkie dzieci dowiadują się, jak unikać zagrożeń w kontaktach z dorosłymi i rówieśnikami - w realnym świecie oraz w Internecie,
  • wszystkie dzieci mają stały dostęp do informacji, gdzie szukać pomocy w trudnych sytuacjach życiowych,
  • rodzice dowiadują się, jak wychowywać dziecko bez przemocy i uczyć je zasad bezpieczeństwa.

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez pracowników placówki jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Pracownik placówki traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby. Realizuje te cele, działając w ramach obowiązującego prawa oraz przepisów wewnętrznych naszej szkoły, Niedopuszczalne jest stosowanie przez pracownika wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie.
 

Objaśnienie terminów:

1. 1. Instytucja - każda placówka świadcząca usługi dzieciom lub działająca na ich rzecz.
   2. Kierownictwo, Dyrektor - osoba, organ lub podmiot, który w strukturze danej instytucji zgodnie z obowiązującym prawem i/lub wewnętrznymi dokumentami - jest uprawniony do podejmowania decyzji o działaniach instytucji.
   3. Personel - każdy pracownik instytucji bez względu na formę zatrudnienia, w tym współpracownik, stażysta, wolontariusz lub inna osoba, która z racji pełnionej funkcji lub zadań ma kontakt z dziećmi.
   4. Pracownikiem placówki jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia.
   5. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18 roku życia.
   6. Małoletni - określenie to ma uniwersalny charakter i wskazuje na fakt, iż dana osoba nie jest jeszcze osobą dorosłą, pełnoletnią. Osobie małoletniej przypisuje się często status dziecka.
   7. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic lub opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic zastępczy.
   8. Zgoda rodzica dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka. Jednak w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować rodziców o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny.
   9. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika placówki, lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie.
   10. Osoba odpowiedzialna za Internet to wyznaczony przez kierownictwo/ dyrektora placówki pracownik, sprawujący nadzór nad korzystaniem z Internetu przez dzieci na terenie placówki oraz nad bezpieczeństwem dzieci w Internecie.
   11. Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem to wyznaczony przez kierownictwo placówki pracownik sprawujący nadzór nad realizacją Standardów ochrony dzieci przed krzywdzeniem w placówce.
   12. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka.
   13. Dobrostan dziecka (well-being) - czyli dobre samopoczucie. Rolą osób wychowujących i pełniących opiekę nad dziećmi jest m. in. stworzenie im odpowiednich warunków bytowych tak, by mogły czuć się dobrze i bezpiecznie.

Dobrostan dziecka to bezpieczna przestrzeń, w której może się ono nie tylko uczyć, ale też rozwijać pod względem fizycznym, umysłowym, emocjonalnym, społecznym i duchowym, a także po prostu dobrze spędzać czas.

1. 14. Krzywdzenie lub malfretowanie dziecka to wszystkie formy fizycznego i/lub emocjonalnego złego traktowania, zaniedbania, wykorzystania seksualnego lub komercyjnego, doznane od osoby, odpowiedzialnej za dziecko, której ono ufa lub która ma władzę nad nim, skutkujące faktyczną lub potencjalną krzywdą dziecka dla jego zdrowia, możliwości przetrwania, rozwoju albo godności. Z krzywdzeniem dziecka (przemocą) mamy do czynienia, gdy wystąpi w relacji pomiędzy:

• • dzieckiem a dorosłym
  • dzieckiem a innym dzieckiem,

jeżeli te osoby ze względu na różnicę wieku, bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Sytuacja krzywdzenia może mieć charakter jednorazowy, wielorazowy, intencjonalny.

Rozdział I

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

1. Pracownicy placówki posiadają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.

2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka, pracownicy placówki podejmują rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
3. Pracownicy monitorują sytuację i dobrostan dziecka.
4. Pracownicy mają i stosują zasady bezpiecznych relacji personel—dziecko i dziecko-dziecko ustalone w placówce. Zasady stanowią (Załącznik nr l) do niniejszych standardów.

 5. Rekrutacja pracowników placówki odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu (Załącznik nr 2).

Rozdział II

Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka

§ 1

W przypadku podjęcia przez pracownika placówki podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji dyrektorowi szkoły.

1. Koordynator wzywa opiekunów dziecka, którego krzywdzenie podejrzewa, oraz informuje ich o podejrzeniu.
2. Koordynator sporządza opis sytuacji szkolnej/przedszkolnej/ rodzinnej dziecka na podstawie rozmów z dzieckiem, nauczycielami, wychowawcą i rodzicami, oraz opracowuje plan pomocy dziecku.
3. Plan pomocy dziecku zawiera wskazania dotyczące:
   1. podjęcia przez placówkę działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym zgłoszenie podejrzenia krzywdzenia do odpowiedniej placówki;
   2. wsparcia, jakie placówka zaoferuje dziecku;
   3. skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka potrzeba.

§ 2

1. W przypadkach bardziej skomplikowanych (dotyczących wykorzystywania seksualnego oraz znęcania się fizycznego i psychicznego o dużym nasileniu) kierownictwo placówki powołuje zespół interwencyjny, w skład którego mogą wejść: pedagog/pedagog specjalny/psycholog, wychowawca dziecka, kierownictwo placówki, inni pracownicy mający wiedzę o krzywdzeniu dziecka lub o dziecku (dalej określani jako: zespół interwencyjny).
2. Zespół interwencyjny sporządza plan pomocy dziecku, na podstawie opisu sporządzonego przez koordynatora oraz innych informacji, uzyskanych przez członków zespołu.
3. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, powołanie zespołu jest obligatoryjne. Zespół interwencyjny opiekunów dziecka na spotkanie wyjaśniające, podczas którego może zaproponować opiekunom zdiagnozowanie zgłaszanego podejrzenia
   w zewnętrznej, bezstronnej instytucji.
4. Ze spotkania sporządza się pisemny protokół.
5. Koordynator jest odpowiedzialny za prowadzenie rejestru zgłoszeń, Odnotowuje
   je w przeznaczonym do tego zeszycie.

§ 3

1. Plan pomocy dziecku jest przedstawiany przez koordynatora rodzicom/opiekunom prawnym
z zaleceniem współpracy przy jego realizacji.

2. Koordynator informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia przez placówkę podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinny, ośrodek pomocy społecznej bądź przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego — procedura „Niebieskie

Karty” — w zależności od zdiagnozowanego typu krzywdzenia i skorelowanej z nim interwencji).

3. Po poinformowaniu opiekunów przez koordynatora — zgodnie z punktem poprzedzającym — dyrektor szkoły składa stosowne zawiadomienie do odpowiedniej instytucji (ośrodka pomocy społecznej, prokuratury, policji, sądu).
4. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
5. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.

§ 4

1. Z przebiegu interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi (Załącznik nr 3).
2. Kartę załącza się do akt osobowych dziecka.
3. Wszyscy pracownicy placówki i inne osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.

Rozdział III

Zasady ochrony wizerunku dziecka

§ 1

1. . Placówka zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Inspektorem Ochrony Danych Osobowych jest Pan Robert

2. Placówka, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
3. Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka stanowią (Załącznik nr 4) do niniejszych Standardów.

§ 2

1. Pracownikowi placówki nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) na terenie placówki bez pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego dziecka.
2. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do rodzica/opiekuna prawnego dziecka bez jego wiedzy i zgody.
3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, zgoda rodzica lub opiekuna prawnego na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.
4. Upublicznienie przez pracownika placówki wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkolwiek formie (fotografia, naganie audio-wideo) określają przepisy ochrony danych osobowych w placówce.

Rozdział IV

Zasady dostępu dzieci do Internetu

§ 1

1. Szkoła, zapewniając dzieciom dostęp do Internetu, podejmuje działania zabezpieczające dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju, Zakupiony przez placówkę sprzęt informatyczny posiada oprogramowanie zabezpieczające przed dostępem dzieci i młodzieży do niestosownych treści, które jest systematycznie aktualizowane.
2. Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych stanowią Załącznik nr 5 do niniejszych Standardów.
3. Na terenie placówki dostęp dziecka do Internetu możliwy jest:
   1. pod nadzorem pracownika przedszkola na zajęciach komputerowych;
   2. pod nadzorem nauczyciela — na przeznaczonych do tego komputerach, znajdujących się w sali komputerowej.
   3. za pomocą sieci wifi placówki, po podaniu hasła, na zajęciach lekcyjnych.
4. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem pracownika placówki, pracownik placówki ma obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z Internetu. Pracownik placówki czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z Internetu przez dzieci podczas lekcji.
5. W miarę możliwości osoba odpowiedzialna za Internet przeprowadza z dziećmi cykliczne szkolenia dotyczące bezpiecznego korzystania z Internetu.
6. Placówka zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu.

§ 2

1. Osoby odpowiedzialne za Internet dbają o to, aby sieć internetowa placówki była zabezpieczona przed niebezpiecznymi treściami.

2. Wymienione w pkt. I niniejszego paragrafu oprogramowanie jest systematycznie aktualizowane przez wyznaczonych pracowników.
3. W przypadku znalezienia niebezpiecznych treści, oraz ustalenia, że dziecko jest krzywdzone w świecie wirtualnym, pracownik zgłasza to koordynatorowi, który podejmuje działania opisane w rozdziale II niniejszych Standardów.

Rozdział V

Monitoring stosowania Standardów

§ 1

1. Dyrektor szkoły wyznacza panią mg Barbarę Matuszny, jako koordynatora i osobę odpowiedzialną za Standardy Ochrony Dzieci w placówce, Osobami odpowiedzialnymi za bezpieczne korzystanie dzieci z Internetu są pan mg Andrzej Suszka i pan mgr Artur Bielesz.
2. Koordynator, jest odpowiedzialny za monitorowanie realizacji standardów oraz reagowanie na sygnały ich naruszenia.

3, Koordynator, końcem roku szkolnego, przeprowadza wśród pracowników placówki analizę realizacji standardów i sporządza pisemne sprawozdanie - wnioski.

4. Dyrektor szkoły wprowadza do dokumentu niezbędne zmiany (jeśli są konieczne) i ogłasza pracownikom placówki, dzieciom i ich opiekunom nowe brzmienie dokumentu.

Rozdział VI

Zasady informowania oraz przygotowania personelu, dzieci i rodziców do stosowania Standardów

§ 1

l. Dyrektor szkoły informuje w sposób bezpośredni (posiedzenia rady pedagogicznej, zebrania z rodzicami, apele, tablice informacyjne) i pośredni (za pomocą strony internetowej,
e-dziennika) o Standardach Ochrony Małoletnich w Szkole Podstawowej Nr 2 im. Gajdosza

Jana Sikory w Koniakowie.

2. Dyrektor organizuje dla pracowników, rodziców i uczniów szkolenia, warsztaty lub spotkania informacyjne dotyczące ochrony małoletnich.

§ 2

l. Standardy Ochrony Małoletnich w Szkole Podstawowej Nr 2 im. Gajdosza Jana Sikory w Koniakowie wchodzą w życie z dniem ich ogłoszenia.

Załącznik nr 1

Zasady bezpiecznych relacji personel—dziecko i dziecko—dziecko

I. Relacje personelu z dziećmi:

Jesteś zobowiązany/a do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi i każdorazowego rozważenia, czy Twoja reakcja, komunikat bądź działanie wobec dziecka są adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec innych dzieci. Działaj w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko błędnej interpretacji Twojego zachowania.

Komunikacja z dziećmi:

1. W komunikacji z dziećmi bądź cierpliwy i okazuj szacunek,
2. Słuchaj uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji.
3. Nie wolno Ci zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka. Nie wolno Ci krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub innych dzieci.
4. Nie wolno Ci ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej.
5. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, poinformuj je o tym i staraj się brać pod uwagę jego oczekiwania.

6, Szanuj prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, wyjaśnij mu to najszybciej jak to możliwe.

7. Jeśli pojawi się konieczność porozmawiania z dzieckiem na osobności, zostaw uchylone drzwi do pomieszczenia i zadbaj, aby być w zasięgu wzroku innych. Możesz też poprosić drugiego pracownika/ wychowawcę/ pedagoga/ o obecność podczas takiej rozmowy.
8. Nie wolno Ci zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby).

9, Zapewnij dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć Tobie lub wskazanej osobie, do której dziecko ma zaufanie.

Działania z dziećmi:

l. Doceniaj i szanuj wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuj i traktuj równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd,

2. Unikaj faworyzowania dzieci.

3. Nie wolno Ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani składać mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę.

4, Nie wolno Ci utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli dyrekcja nie została o tym poinformowana, nie wyraziła na to zgody i nie uzyskała zgody rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci,

5. Nie wolno Ci proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci.
6. Nie wolno Ci przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka, ani rodziców/opiekunów dziecka. Nie wolno Ci wchodzić w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka. Nie wolno Ci zachowywać się w sposób mogący sugerować innym istnienie takiej zależności i prowadzący do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych. Nie dotyczy to okazjonalnych podarków związanych ze świętami w roku szkolnym, np. kwiatów, prezentów składkowych czy drobnych upominków.
7. Wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dzieckiem przez pracownika lub pracownikiem przez dziecko, muszą być raportowane dyrekcji.

Zasady fizycznego kontaktu z dzieckiem:

1. Jeśli jesteś ich świadkiem, reaguj stanowczo, ale z wyczuciem, aby zachować godność osób zainteresowanych.
2. Każde działanie, mające znamiona przemocy jest wobec dziecka niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje, w których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny
   i spełnia zasady bezpiecznego kontaktu np. :
   • jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie (małe dzieci często potrzebują przytulenia);
   • uwzględnia wiek dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy
     i sytuacyjny (np. :nauczyciel rozdziela bijących się uczniów, przytulenie roztrzęsionego dziecka, nastolatka).

Nie można jednak wyznaczyć uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Kieruj się zawsze swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet przy Twoich dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie.

3. Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka.
4. Nigdy nie dotykaj dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.
5. Zawsze bądź przygotowany na wyjaśnienie swoich działań.
6. Nie angażuj się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne.
7. Zachowaj szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie doświadczenia mogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych bądź nieadekwatnych fizycznych kontaktów z dorosłymi. W takich sytuacjach powinieneś reagować z wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie osobistych granic.
8. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli będziesz świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub dzieci, zawsze poinformuj o tym osobę odpowiedzialną i/lub postąp zgodnie z obowiązującą procedurą interwencji.
9. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka, unikaj innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Dotyczy to zwłaszcza pomagania dziecku w ubieraniu i rozbieraniu, jedzeniu, myciu, przewijaniu i w korzystaniu z toalety.
10. Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju.

Kontakty poza godzinami pracy:

1. 1. Co do zasady kontakt z dziećmi powinien odbywać się wyłącznie w godzinach pracy i dotyczyć celów edukacyjnych lub wychowawczych.
   2. Nie wolno Ci zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się z nimi poza godzinami pracy. Obejmuje to także kontakty z dziećmi poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych).
   3. Jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich rodzicami lub opiekunami poza godzinami pracy są kanały służbowe (e-mail, telefon służbowy).
   4. Jeśli zachodzi konieczność spotkania z dziećmi poza godzinami pracy, musisz poinformować o tym dyrekcję, a rodzice/opiekunowie prawni dzieci muszą wyrazić zgodę na taki kontakt.
   5. Utrzymywanie relacji towarzyskich lub rodzinnych (jeśli dzieci i rodzice/opiekunowie dzieci są osobami bliskimi wobec pracownika) wymaga zachowania poufności wszystkich informacji dotyczących innych dzieci, ich rodziców oraz opiekunów.

Bezpieczeństwo online:

1. 1. Bądź świadom cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego z rejestrowania Twojej prywatnej aktywności w sieci przez aplikacje i algorytmy, ale także Twoich własnych działań w Internecie. Dotyczy to lajkowania określonych stron, korzystania z aplikacji randkowych, na których możesz spotkać uczniów/uczennice, obserwowania określonych osób/stron w mediach społecznościowych i ustawień prywatności kont, z których korzystasz. Jeśli Twój profil jest publicznie dostępny, dzieci i ich rodzice/opiekunowie będą mieć wgląd w Twoją cyfrową aktywność.

2. W trakcie prowadzenia lekcji oraz pełnienia dyżuru międzylekcyjnego zabrania się korzystania z urządzeń elektronicznych w celu załatwiania spraw osobistych.

II. Relacje rówieśnicze między dziećmi:

Kontakty rówieśnicze w szkole są niezwykle istotną rzeczą dla dzieci i młodzieży. szkoła jest często miejscem, w którym młody człowiek nawiązuje pierwsze przyjaźnie i kształtuje się u niego świadomość bycia częścią grupy społecznej. Kontakty z innymi dziećmi to jednak nie tylko te koleżeńskie i opierające się na radosnej atmosferze. Relacje z rówieśnikami są skomplikowane, dlatego wyzwaniem dla młodego człowieka jest także zdobycie umiejętności radzenia sobie z krytyką, odrzuceniem, agresją czy rozwiązywania konfliktów.

Rozpoznawanie pozytywnych i negatywnych zachowań staje się więc kluczowe, aby dziecko w przyszłości mogło pokonywać przeszkody w trudnych sytuacjach życia codziennego.

Ważną rolą opiekuna i nauczyciela jest dbanie o to, aby kontakty międzyludzkie najmłodszych były zdrowe.

1. Zwracaj uwagę na osobowość dziecka.

Nie każde dziecko z łatwością będzie nawiązywało kontakty. Dzieci różnią się charakterem, dlatego warto wspierać te, które są trochę bardziej nieśmiałe i skryte. Pomoc w zjednywaniu sobie rówieśników wzmocni u dziecka pewność siebie, co sprawi, że nie poczuje się odizolowane od reszty klasy.

2.      Ucz, aby nie oceniać innych po wyglądzie.

To, jaką człowiek ma urodę czy sposób, w jaki się ubiera, nie jest najważniejsze.

Dlatego wspieraj u dziecka empatię i uważność. Każdy z nas jest unikalny i posiada pozytywne cechy, które trzeba odkryć. Podkreślaj, że nie należy wykluczać innych ze względu na ich pochodzenie, wiek, chorobę czy niepełnosprawność.

3. Tłumacz, dlaczego niektóre komentarze mogą zranić drugą osobę.

Złośliwości i niestosowne żarty są dla innych źródłem przykrości i prowadzą do zaburzeń psychologicznych. Każdy uczeń powinien wiedzieć, że nie może krzywdzić innych i nikt nie ma prawa dokuczać jemu — bez względu na powód.

 

4. Uświadamiaj, czym są akty przemocy.

Mogą one przybierać różne formy — zarówno fizyczne, tj. bicie, szarpanie, popychanie, jak i psychiczne — wyśmiewanie, wykluczanie z grupy, obrażanie. Wszystkie przejawy agresji są niedopuszczalne, dlatego każde dziecko powinno wiedzieć, że tego typu zdarzenia należy zgłaszać osobie dorosłej — rodzicowi czy nauczycielowi.

5. Zadbaj o to, aby dziecko wiedziało, że nikt nie może żądać od niego pieniędzy.

Dotyczy to również innych wartościowych rzeczy. Wyjaśnij, że można się dzielić różnymi przedmiotami, np. przyborami szkolnymi, jednak żadne dziecko nie powinno się czuć zobowiązane do oddania swojej własności. Zwłaszcza wtedy, gdy zdarzeniu towarzyszy agresja fizyczna czy psychiczna. Aby uniknąć tego typu sytuacji, warto kontrolować to, co dziecko zabiera ze sobą do szkoły i powstrzymywać chęci chwalenia się drogimi rzeczami przed innymi.

6. Wyjaśnij dziecku, że w sytuacji zagrożenia zawsze może zwrócić się do opiekuna lub nauczyciela.

To właśnie rodzic/opiekun prawny lub nauczyciel ma za zadanie zbudować wokół siebie poczucie zaufania, komfortu, dyskrecji oraz życzliwości, aby dziecko nie bało się przyjść z żadnym problemem. Dzięki temu szkoła i dom będą kojarzyć się dzieciom z bezpiecznym miejscem.

7. Rozwiązywanie sytuacji konfliktowych pomiędzy rówieśnikami w szkole:
   • komunikacja - zachęcaj dzieci do otwartej, szczerej i empatycznej komunikacji.

Uczyć ich, aby wyrażały swoje uczucia i potrzeby bez agresji lub obraźliwych słów.

• • słuchanie - ważne jest, aby uczyć uczniów umiejętności słuchania drugiej strony. Każdy uczestnik konfliktu powinien być wysłuchany i zrozumiany.
  • empatia - ucz dzieci, aby próbowały zrozumieć sytuację z perspektywy drugiej osoby. To pomaga w budowaniu empatii i zrozumienia,
  • rozpoznawanie emocji - pomóż uczniom rozpoznawać swoje własne emocje i emocje innych. To umożliwi lepsze zrozumienie źródła konfliktu.
  • rozmowa z trzecią osobą - zachęć uczniów do poszukiwania zaufanej osoby, która może pomóc w rozwiązaniu konfliktu, jeśli nie są w stanie samodzielnie go rozwiązać.
  • negocjacje - ucz dzieci umiejętności negocjacji i kompromisu. Dziel się przykładami, jak można osiągnąć win-win w trudnych sytuacjach.
  • rozwiązania problemów - naucz dzieci, jak rozwiązywać problemy krok po kroku. Pomóż im określić możliwe rozwiązania i konsekwencje każdej decyzji.
  • bez przemocy - podkreśl, że przemoc fizyczna, werbalna czy emocjonalna nie jest akceptowalna. Naucz dzieci, jak radzić sobie z konfliktami bez uciekania się do przemocy.
  • zachowanie respektu - podkreślaj znaczenie szacunku w trakcie rozwiązywania konfliktów. Każda osoba zasługuje na szacunek, niezależnie od sytuacji.

wzajemne wybaczanie - uczyć dzieci, że każdy popełnia błędy i promuj ideę wybaczania i dawania drugiej szansy.

• • dorosły nadzór - w trudniejszych przypadkach lub gdy uczniowie nie są w stanie sami rozwiązać konfliktu, zaangażuj dorosłych, takich jak nauczyciele, doradcy szkolni lub rodzice/opiekunowie prawni.
  • edukacja na temat różnic kulturowych i społecznych - pomóż uczniom zrozumieć różnice między ludźmi i kulturami jako okazję do nauki i wzajemnego szacunku, a nie jako przyczynę konfliktów.
  • monitorowanie i interwencja - naucz dzieci, jak rozpoznawać konflikty, zanim eskalują i jak skutecznie je rozwiązywać na tym etapie.
  • wsparcie psychologiczne - zapewnij dostęp do wsparcia psychologicznego dla uczniów, którzy doświadczają trudnych konfliktów lub mają trudności w radzeniu sobie z emocjami.
  • kultura szkoły - stwórz kulturę szkoły opartą na zasadach szacunku, otwartości i dialogu. To pomoże w prewencji konfliktów i promowaniu pozytywnych relacji.

Dobre zarządzanie konfliktami jest ważnym elementem edukacji społecznej, który pomaga uczniom rozwijać umiejętności interpersonalne i budować zdrowe relacje z rówieśnikami.

Załącznik nr 2

Zasady bezpiecznej rekrutacji pracowników

1. 1. 1. W ramach rekrutacji członków personelu pracujących z dziećmi prowadzona jest ocena przygotowania kandydatów do pracy z dziećmi oraz sprawdzane są ich referencje.
      2. Szkoła uzyskała o każdym członku personelu dane z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym oraz informacje z Krajowego Rejestru Karnego i rejestrów karalności państw trzecich w zakresie określonych przestępstw (lub odpowiadających im czynów zabronionych w przepisach prawa obcego) lub w przypadkach prawem wskazanych oświadczenia o niekaralności.
      3. Określone są zasady bezpiecznych relacji całego personelu organizacji/instytucji z dziećmi, wskazujące, jakie zachowania w organizacji są niedozwolone, a jakie pożądane w kontakcie z dzieckiem.
      4. Szkoła zapewnia swoim pracownikom podstawową edukację na temat ochrony dzieci przed krzywdzeniem i pomocy dzieciom w sytuacjach zagrożenia, w zakresie:

- rozpoznawania symptomów krzywdzenia dzieci,

- procedur interwencji w przypadku podejrzeń krzywdzenia

- odpowiedzialności prawnej pracowników placówki zobowiązanych do podejmowania interwencji procedury „Niebieskie Karty”

5. Cały personel szkoły pracujący z dziećmi i ich opiekunami jest przygotowany, by edukować:

- dzieci na temat ochrony przed przemocą i różnego rodzaju wykorzystywaniem ze strony innych dzieci/dorosłych;

- opiekunów dzieci na temat wychowania dzieci bez przemocy oraz chronienia ich przed przemocą i wykorzystywaniem ze strony innych dzieci/dorosłych;

6. Personel dysponuje materiałami edukacyjnymi dla dzieci i dla rodziców oraz aktywnie je wykorzystuje.

 

Załącznik nr 3

Karta interwencji

 

Załącznik nr 4

Publikacja wizerunku dziecka

Ochrona wizerunku i danych osobowych dziecka w szkole jest ważna z punktu widzenia osobistego i prawnego. W naszej Placówce reguluje to również polityka Ochrony Danych Osobowych. Zasady publikacji wizerunku dziecka przyjęte w Szkole Podstawowej Nr 2 im.

Gajdosza Jana Sikory w Koniakowie:

1. 1. Zgoda rodziców lub opiekunów:

Rodzice/ opiekunowie prawni deklarują w formie pisemnej wyrażenie zgody lub jej brak na publikację wizerunku dziecka.

1. 2. Zabezpieczanie dostępu:

Dostęp do informacji i materiałów zawierających wizerunek i dane osobowe uczniów posiadają tylko osoby uprawnione.

1. 3. Ostrzeżenia i świadomość:

Pracownicy szkoły są świadomi zasad ochrony danych osobowych i wizerunku dzieci. Są też zobligowani do ich przestrzegania w praktyce.

             4.          Zasady fotografowania:

Zasady fotografowania i nagrywania dzieci w szkole, a także publikacji tych materiałów, np.

na stronie internetowej szkoły czy w publikacjach szkolnych regulują odrębne przepisy szkolne.

              5.          Zabezpieczenie elektroniczne:

Dane osobowe oraz wizerunek dzieci przed nieuprawnionym dostępem są chronione poprzez odpowiednie środki techniczne (hasła do dostępu baz danych).

              6.           Ograniczenie zbierania danych:

Zbieranie danych osobowych dzieci jest ograniczone do niezbędnych informacji potrzebnych do prowadzenia działalności szkoły.

7.  Bezpieczeństwo danych:

Dane osobowe są przechowywane w sposób odpowiedzialny i bezpieczny.

8. Zgłaszanie naruszeń:

Każdy pracownik jest zobligowany do natychmiastowego reagowania w sytuacji naruszenia ochrony danych osobowych. Konsekwencje naruszenia ochrony danych sobowych i wizerunku dzieci w szkole regulują odrębne przepisy.

9. Ochrona w sieci:

Rodzic/opiekun prawny/nauczyciel/wychowawca monitoruje i kontroluje treści publikowane w mediach społecznościowych przez dzieci/uczniów. Systematycznie i adekwatnie do sytuacji prowadzone są z dziećmi rozmowy/zajęcia na temat odpowiedzialnego korzystania z Internetu oraz ochrony ich wizerunku online.

10. Wsparcie psychologiczne:

W przypadku, gdy dziecko jest narażone na niechciane uwagi lub nękanie w wyniku publikacji swojego wizerunku w szkole, dziecko ma zapewnione wsparcie psychologiczne oraz są podejmowane działania w celu zapobieżenia dalszym przypadkom przemocy.

              11.        Rzetelność informacji:

Wszystkie publikowane informacje są rzetelne i zgodne z prawdą, by uniknąć fałszywego przedstawiania uczniów.

Załącznik nr 5

Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych

Ochrona dzieci przed krzywdzeniem w Internecie jest ważnym aspektem dbania o ich bezpieczeństwo zarówno w szkole, jak i poza nią. Przestrzeganie odpowiednich zasad i podejmowanie działań w celu zapewnienia bezpieczeństwa dzieci w Internecie jest kluczowe. Szkoła powinna o to dbać a jednocześnie wspierać i edukować uczniów w tej dziedzinie.

Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych przyjęte w Szkole

Podstawowej Nr 2 im. Gajdosza Jana Sikory w Koniakowie:

Edukacja cyfrowa:

1. Prowadzenie przez nauczycieli, wychowawców i specjalistów zajęć edukacyjnych, dotyczących bezpieczeństwa online, z naciskiem na świadome i odpowiedzialne korzystanie z Internetu.
2. Organizowanie spotkań lub warsztatów dla rodziców na temat bezpieczeństwa online w celu zwiększenia ich świadomości na ten temat, jak również zachęcenia do aktywnego uczestnictwa w ochronie dzieci w Internecie.

Polityka akceptowalnego użytkowania:

l. Określenie wyraźnych zasad dotyczących korzystania z urządzeń i zasobów internetowych.

2. Wyciąganie konsekwencji z nieodpowiednich zachowań online.

Filtracja treści:

1. Zainstalowanie odpowiednich narzędzi blokujących dostęp do stron internetowych, zawierających nieodpowiednie lub przemocowe treści.
2. Systematyczne aktualizowanie oprogramowania.

Bezpieczne konta i profile:

1. Zachęcanie uczniów do korzystania z bezpiecznych i prywatnych kont w sieci, a także do dbania o silne i unikalne hasła.

Monitorowanie aktywności:

l . Śledzenie aktywności uczniów podczas korzystania z Internetu w ramach szkolnych zasobów, aby zapewnić im bezpieczeństwo i zminimalizować ryzyko przemocy online.

Zgłaszanie incydentów:

1. Zapewnienie uczniom możliwości anonimowego zgłaszania przypadków przemocy online lub innych zagrożeń.
2. Stosowanie procedur dotyczących udzielania pomocy w takich przypadkach.

Współpraca z rodzicami:

l . Informowanie rodziców/opiekunów prawnych o zasadach dotyczących bezpieczeństwa online w szkole i zachęcanie ich do współpracy w monitorowaniu aktywności swoich dzieci w Internecie.

2. Edukowanie rodziców/opiekunów prawnych w zakresie bezpiecznego korzystania i poruszania się po Internecie.

Sankcje i edukacja:

l . Określenie sankcji w przypadku naruszeń zasad bezpieczeństwa online przy równoczesnym promowaniu edukacji i rozmów wychowawczych w tym temacie.

2. Zapewnienie stałego dostępu do materiałów edukacyjnych, dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu, przy komputerach, z których możliwy jest swobodny dostęp do sieci.

Monitoring i ocena:

1. Regularne monitorowanie efektywności zastosowanych środków ochrony przed przemocą online oraz dbanie o najwyższy poziom bezpieczeństwa w sieci.

Przeciwdziałanie cyberprzemocy:

1. Natychmiastowa reakcja w przypadku przypadków cyberprzemocy wobec uczniów, wspieranie ofiary oraz podejmowanie działań anty-przemocowych. Partnerska współpraca:

1. Współpraca z lokalnymi organami ścigania i organizacjami zajmującymi się bezpieczeństwem online celem skutecznego reagowania na zagrożenia w Internecie.
2. Współorganizowanie różnych warsztatów, zajęć informacyjno - edukacyjnych, spotkań profilaktycznych

 

 

Załącznik nr 6